Polskie Wiki Wolnościowe

Różnice

Różnice między wybraną wersją a wersją aktualną.

Odnośnik do tego porównania

wolnosciowe_czytanki:prawa_czlowieka:kobiety_powinny_stracic_prawa_wyborcze_-_tak_jak_i_mezczyzni [2008/08/11 07:04] (aktualna)
Linia 1: Linia 1:
 +Barry Macleod-Cullinane
  
 +====== Kobiety powinny stracić prawa wyborcze - tak, jak i mężczyźni ======
 +
 +
 +Dwusetna rocznica Vindication of the Rights of Woman ((//A Vindication of the Rights of Woman: with Structures on Political and Moral Subjects// [1792], Penguin, Harmondsworth,​ Middlesex, 1992.)) Mary Wollstonecraft wydaje się dobrą okazją do przypomnienia czytelniczkom i czytelnikom prostej, acz często zapominanej prawdy. To, że kobiety powinny mieć takie samo prawo do stanowienia praw jak mężczyźni jest poza dyskusją. Tu kobiety i mężczyźni naprawdę są równi: "Nikt nie ma prawa stanowić Praw" ((Opinie wyrażone w artykule są zbliżone do tych wyrażanych przez czołowego XIX-wiecznego teoretyka wolnościowego Lysandra Spoonera w eseju "A Right to Make Laws?" opublikowanym w "​Liberty"​ i "The New Age" J. M. L. Babcocka, i ponownie w znakomitej antologii Wendy McElroy, //Freedom, Feminism, and the State: An Overview of Individualist Feminism//, Cato Institute, Washington, D. C., 1982 [1st edition]. Książka McElroy jest być może ostatecznym zbiorem tekstów z tej dziedziny.)).
 +
 +Spadkobierczynie sufrażystek,​ współczesne feministki głównego nurtu twierdzą, że aby skończyć z uciskiem cierpianym przez kobiety i ich dyskryminacją konieczne są prawa stanowione przez państwo. Obojętnie, czy tą dyskryminacją są różnice w zarobkach, szansach na zatrudnienie,​ przysługujących prawach do posiadania majątku czy, co najważniejsze,​ przyzwolenie (męskiego) społeczeństwa na przemoc wobec ich osób i własności,​ feministki zwracają się o środki zaradcze i sprawiedliwość do państwowego prawodawstwa ((McElroy w swym artykule "​You'​ve slid a long way, baby!",​ opublikowanym w "No Statesman",​ Vol. 1, No. 1 (1990) oferuje szczególnie bezlitosną krytykę poglądu socjalistycznych feministek, że ucisk ma swe źródło w procesie rynkowym. Pokazuje ona, że ucisk nie jest konsekwencją działalności rynkowej, ale wynika z przemocy państwa i jego ingerencji w rynek. Jako że proces rynkowy karze po pewnym czasie dobrowolną dyskryminację jednostek, to wprowadza on, jak to ujął Ludwig von Mises, harmonię właściwie rozumianych interesów. Przewagi i przywileje mogą być zatem utrzymywane w obliczu tego procesu jedynie poprzez używanie przemocy, czy to indywidualne,​ czy zinstytucjonalizowane w formie państwa. Zob. także klasyczne rozróżnienie pomiędzy Państwem a Rynkiem nakreślone przez Franza Oppenheimera w //The State//, Vanguard Press, New York, 1926.)).
 +
 +Społeczeństwo może być oparte na jednym z dwóch wzajemnie wykluczających się aksjomatów:​ przymusie albo zgodzie. Przymus tworzy hierarchiczne,​ oparte na sile stosunki między jednostkami,​ przybierające zwykle formę kradzieży, niewolnictwa i morderstwa - i jest on zinstytucjonalizowany w państwie. Zgoda jest podstawą wolnego handlu czy też laissez-faire z tylko jedną zasadą, prawem natury, które zachowuje prawo każdego do kontrolowania swej osoby i majątku pod warunkiem, że nie ingeruje on w podobne prawo kogoś innego do swobodnego posługiwania się własnym ciałem i majątkiem, i kontrolowania ich.
 +
 +Męski szowinistyczny pracodawca, potępiany przez "​politycznie poprawnych"​ intelektualistów za odmowę zatrudniania kobiet, jest karany za swe uprzedzenia,​ musząc oferować wyższe płace dla przyciągnięcia dodatkowych pracowników-mężczyzn. Jego zwiększone koszty i zmniejszona konkurencyjność pozwalają firmom zatrudniającym tańszych pracowników-kobiety sprzedawać taniej od niego, co po pewnym czasie podnosi płace kobiet i obniża płace mężczyzn ((Argument ten jest nakreślony dokładniej przez Waltera Blocka, który pokazuje, dlaczego "​Męska Szowinistyczna Świnia"​ powinna być uznana za współczesnego bohatera - znajduje się on w jego godnym uwagi i głęboko przenikliwym przesłaniu tolerancji: //Defending the Undefendable:​ The Pimp, Prostitute, Scab, Slumlord, Libeler, Moneylender,​ and Other Scapegoats in the Rogue'​s Gallery of American Society//, Fleet Press Corporation,​ New York, 1976.)).
 +
 +Ustawy o "​równych płacach"​ dają całkiem odmienny rezultat. Zakaz zastępowania kosztownych mężczyzn tańszymi pracownikami-kobietami zmniejsza szanse zatrudnienia kobiet; zatrudnieni już pracownicy wyciągają płace powyżej stawki rynkowej, co równa się przymusowej redystrybucji od biednych do bogatych. Nic dziwnego, że związki zawodowe popierają ustawy o płacach minimalnych.
 +
 +Takie ustawodawstwo,​ czy roszczenia do majątku innych, wskrzesza na powrót sytuację, którą zdaniem feministek cierpią kobiety, tj. zalegalizowany przymus przypominający niewolnictwo - i popierając to feministki wydają się wypierać swych wcześniejszych zasad. Amerykański feminizm wyłonił się z XIX-wiecznego,​ radykalnie indywidualistycznego antyniewolniczego ruchu związanego z pismem "The Liberator"​ Williama Lloyda Garrisona ((Jeśli chodzi o historyczne szkice na temat wyłaniania się myśli indywidualistycznego feminizmu, zob. "The True Mothers of Feminism"​ Wendy McElroy, opublikowane w "​Reason",​ lipiec 1983, str. 39-42, oraz jej późniejszy traktat na ten temat, "The Roots of Individualist Feminism in 19th Century America",​ str. 3-26, który stanowi początkowy rozdział //Freedom, Feminism, and the State//. Dr Stephen Davies napisał podobną znakomitą historię wolnościowego feminizmu w Wielkiej Brytanii, //​Libertarian Feminism in Britain, 1860-1910//,​ LA Pamphlet No. 7, Libertarian Alliance, London, 1987. Ten ostatni tekst służy do obalania mitów współczesnych socjalistycznych feministek na temat pochodzenia ruchu feministycznego w Wielkiej Brytanii.)). Siostry Grimke, Sarah i Angelina, pokazywały w broszurach i prelekcjach,​ jak prawa kobiet i prawa niewolników na równi nie istnieją dla państwowego prawa.
 +
 +A jednak niektóre feministki popierają przywrócenie ustawowego niewolnictwa,​ wyrażając to bardziej w języku roszczeń niż prawa do władania sobą. Jest to konsekwencja kampanii na rzecz ustawowego "prawa do aborcji na żądanie"​ ((Jeśli chodzi o argument na rzecz prawa do aborcji wynikający jawnie z zasady władania sobą, patrz wystąpienie McElroy, "What Does it Mean To Be An Individual? (Self-Ownership Is Key To Abortion Issue)"​ w debacie z Doris Gordon z Libertarians for Life, organizacji antyaborcyjnej,​ w "​Rampart Individualist",​ Vol. 1, No. 4, jesień, 1983, str. 3-9.)). Naturę tego żądania ujawnia następujący scenariusz: wyobraźmy sobie, że wszyscy lekarze odmawiają z takiej czy innej przyczyny przeprowadzania aborcji. Przy "​prawie do aborcji na żądanie"​ konieczne byłoby zmuszenie kilku lub wszystkich opornych lekarzy do przeprowadzenia operacji i tym samym ustanowienie stosunków międzyludzkich opartych na przemocy, sprowadzające zmuszanych do roli niewolników.
 +
 +Pogląd, że takie roszczenia można wywieść z reguł demokracji jest fałszywy z tej przyczyny, że jest obojętne, czy czyjeś prawo do władania sobą przywłaszcza sobie jedna osoba, czy milion osób, które to przegłosowują i wtrącają tego kogoś w niewolnictwo. Feministki domagające się sprawiedliwości i wolności powinny uzmysłowić sobie fakt, że sprawiedliwość nie może być stanowiona w drodze przymusu państwa nad jednostkami,​ musi natomiast być odkryta poprzez usunięcie owego zgubnego prawodawstwa,​ które unieważnia prawo kobiet i mężczyzn do władania sobą ((Ten pogląd na państwo, prawo i sprawiedliwość jest poglądem Woluntarystów,​ z którymi Wendy McElroy mocno się utożsamia. Użyteczny zbiór pism Woluntarystów został opublikowany jako Neither Bullets nor Ballots: Essays on Voluntaryism,​ The Voluntaryists,​ Baltimore, Maryland, 1983; znajdują się tam eseje McElroy, George'​a H. Smitha i Carla Watnera. Woluntaryści dążą do "​delegitymizacji państwa przez edukację"​ i "​orędują za wycofaniem się ze współpracy i milczącej zgody, na której ostatecznie opiera się władza państwa"​. Powinno się jednak tu zaznaczyć, że nie jest to ostatnia nowinka strategiczna wśród wolnościowców i, jak podkreślają to współcześni Woluntaryści,​ pochodzi z klasycznego dzieła Etienne'​a de la Boetie //The Will to Bondage// [trans. A Discourse on Voluntary Servitude], 1577, [1735], Libertarian Broadsides No. 6, Ralph Myles Publisher, Colorado Springs, 1974. Za część tej tradycji można uznać też Lysandra Spoonera; jego //No Treason: The Constitution of No Authority and Natural Law: The Science of Justice// są ostatnio dostępne w znakomitym zbiorze pod redakcją George'​a H. Smitha, //The Lysander Spooner Reader//, Fox & Wilkes, San Francisco, 1992.)).
 +
 +Jak zauważył Lysander Spooner, "​jeśli kobiety, zamiast wnosić petycje o dopuszczenie do udziału we władzy ustanawiającej więcej praw, obwieszczą obecnym prawodawcom,​ że one, kobiety, pójdą do parlamentu i cisną w ogień wszystkie istniejące kodeksy, to zrobią bardzo rozsądną rzecz - jedną z najrozsądniejszych rzeczy, jakie są w stanie zrobić. I będą miały ze sobą tłum mężczyzn - przynajmniej wszystkich rozsądnych i uczciwych mężczyzn w tym kraju - którzy z nimi pójdą"​ ((Lysander Spooner, "A Right to Make Laws?",​ str. 330.)). ​
 +
 +----
 +
 +W niniejszym artykule próbowałem przedstawić parę idei i ogólny "​wydźwięk"​ argumentów charakteryzujących tradycję indywidualistycznego feminizmu używając jej jako tła do przeegzaminowania rozpowszechnionych roszczeń współczesnego socjalistycznego feminizmu. Chociaż tekst ten broni się sam i nie potrzebuje wielu przypisów, zdecydowałem się włączyć doń - dla zainteresowanych - opatrzony przypisami przewodnik bibliograficzny,​ który odnosi poszczególne argumenty zawarte w tekście do materiałów źródłowych. ​
 +
 +----
 +© 1993; Libertarian Alliance; Brithish Association of Libertarian Feminists; Barry Macleod-Cullinane. Tekst opublikowany za zgodą Libertarian Alliance, [[http://​www.libertarian-alliance.com|http://​www.libertarian-alliance.com]]. Tłum. J. Sierpiński. Oryginał znajduje się pod adresem [[http://​www.capital.demon.co.uk/​LA/​pamphlets/​no-vote.htm|http://​www.capital.demon.co.uk/​LA/​pamphlets/​no-vote.htm]].
 
Wszystkie treści w tym wiki, którym nie przyporządkowano licencji, podlegają licencji: CC0 1.0 Universal